بدون شرح

.
دلتنگی
اشرفِ دردهای قلب...ست
.
آری ؛با تابش سوزناکِ آفتاب عشق ت ، بندبند جانم را پاره میکند
.
و اگر تداوم یابد، از شوق وصلت قالب تن را رها میکند
.

عشق تو در وجودم و مهر تو در دلم
با شير اندرون شد و با جان بِدَر شود
.

وَ عِنْدِىَ مِنْها نَشْوَةٌ قَبْلَ نَشْأتى مَعى
أبَدًا تَبْقَى وَ إنْ بَلِىَ الْعَظْمُ

عشق و مستى من از شراب او، پيش از خلقت و ايجاد من است؛ و همينطور إلى الأبَد باقى خواهد ماند اگرچه استخوانم بپوسد
.
حرمان عشق ت ..قلبم را خاکستر کرده و از فراق ت به بستر بیماری افتاده ست
.
بیچاره این دل مانده و در گل نشسته ،تنها به وصالت می اندیشد....
.
آیا در این پایان عمر از شرب مَعين عشق ت سيراب و از آب دهان ت، ای محبوب سرمدی، نصیبی دارم؟